Ինչպե՞ս իշխանության «սրտի թեկնածուները» դարձան ԲԴԽ անդամ

«Նախշուն Տավարացյանի երդման վերաբերյալ ես իմ դիրքորոշումը հայտնել եմ։ Տավարացյանը 8․5 ամիս առաջ դիմումը գրել ու դուրս էր եկել ԲԴԽ-ից։ ԲԴԽ-ն ասել էր, որ քանի որ ընտրվել է, բայց չի երդվել, ուրեմն պետք է նրա հարցը որոշի դատավորների ընդհանուր ժողովը»,- 5-րդ ալիքի եթերում ասել է արդարադատության նախկին նախարար Արփինե Հովհաննիսյանը և մեկնաբանել, թե ինչ կատարվեց ԲԴԽ-ում։

«Խնդիրը կայանում է նրանում, որ դատական օրենսգրքով պետք է լիներ գենդերային քվոտա։ Պետք է նվազագույնը երկու կին դատավոր լինեին այն պահի դրությամբ, երբ ԲԴԽ-ն պետք է երկու նոր անդամ ունենար՝ Վարդազարյան Ռուբենի և Մեսրոպ Մակյանի տեսքով, որ ունեցավ։ Կար Անի Մխիթարյան, վերաքննիչ քաղաքացիկան գործերով, և կար Սերգեյ Չիչոյանը, որը Գեղարքունիքի մարզից էր և քրեական մասնագիտացմամբ։ Այսինքն, քրեական մասնագիտացում կար, մի կին կար, քաղաքացիական մասնագիտացում կար, օրենսգրքի պահանջներն եմ ասում։ Իրենց պետք էր վարչական մասնագիտացմամբ կին, և մյուսները կընտրվեին առաջին ատյանից։ Եթե Նախշուն Տավարացյանը լիազորություններից հրաժարված լիներ, տվյալ դեպքում պետք է այլ կին թեկնածուի հարց լուծվեր, և չէր գա Մեսրոպ Մակյանը։ Վարդազարյան Ռուբենը կընտրվեր, բայց Մեսրոպ Մակյանը չէր ընտրվի, որովհետև պետք է կին թեկնածու ապահովեւին, և ներքևից գուցե կին անցներ, նկատի ունեմ՝ առաջին ատյանի դատարաններից։

Նախշուն Տավարացյանը վճռաբեկ դատարանի վարչական և քաղաքացիական գործերով պալատից էր․ տիկինը մեկ գնդակով երկու նապաստակ էր սպանել, վճռաբեկ էր և վարչական գործերով օրենքի պահանջն էր փակում։ Ուրվագծված էր, որ ինքը չէր գնալու ԲԴԽ անդամ։ Ինքը եկավ, երդվեց, Վարդազարյան Ռուբենը և Մեսրոպ Մակյանը դարձան մեր իշխանությունների սրտի անդամները ԲԴԽ-ում, Նախշուն Տավարացյանը հրաժարվեց ԲԴԽ իր լիազորություններից, և նրա փոխարեն կգա Վճռաբեկ դատարանի մեկ այլ դատավոր՝ Ռուզաննա Հակոբյանը։ Ես ձեզ հավաստիացնում եմ, վստահ եմ։ Մի քանի դատավորներ, ովքեր ցուցաբերել են օգնություն և նախորդ ԲԴԽ-ի հետ ունեին խնդիր՝ Կարինե Պետրոսյան, Ալեքսեյ Սուքոյան, կգնան սնանկության դատարան, Արթուր Մկրտչյանը Վարդազարյան Ռուբենի փոխարեն կդառնա Երևան քաղաքի դատարանի նախագահ։

Այս առումով ես կարող եմ շնորհավորել ԱԱԾ-ին, Վարդազարյան Ռուբենի՝ ԲԴԽ նախագահ ընտրվելու կապակցությամբ։ Սա պատահական չեմ ասում։ Եվ երբ Նիկոլ Փաշինյանը նախկին ԲԴԽ կազմի իրավաբան գիտնականներին հորդորեց հանրային վստահությունը վերականգնելու համար տալ հրաժարական, և հրաժարական տվեցին Գևորգ Դանիելյանը, Սերգեյ Մեղրյանը և Գագիկ Հարությունյանը, նվազագույնը հարց պետք է առաջանա՝ ինչո՞ւ այդ հրաժարականին չեն հետևում Հայկ Հովհանիսյանը՝ նույն ոչ լեգիտիմ, ընտրակաշառքներով ընտրված խորհրդարանի կողմից և իջևանցի Լիպարիտ Մելիքջանյանը։ Անձնապես մարդկանց դեմ ոչինչ չունեմ։ Եթե վստահություն եք ուզում վերականգնել, և նախորդ կազմից երեքը հրաժարական են տալիս, ինչո՞ւ մյուս երկուսը հրաժարական չեն տալիս, այս հարցը չես կարող չտալ, չես կարող կիսատ անել, խտրական մոտեցում ցուցաբերել։

Ինձ մոտ հարց կարո՞ղ է ծագել՝ ինչո՞ւ քաղաքապետի ընկերը չի տալիս հրաժարական»։